www.mojahedin.ws

منبع: Mojahedin.ws                 مولف: بهار ایرانی                تاریخ: 16/02/1389  -  6 می 2010

شهادت مظلومانه مجید شریف واقفی پس از گذشت سی و پنج سال کماکان می تواند به مثابه شاخص و معیاری برای تبارشناسی و بازشناخت انواع نحله های اپورتونیستی، هژمونی طلبانه و خشونت گرا در پشت ماسک های مختلف ترقی نمایی، تکامل محوری، چپ گرایی، انقلابی نمایی و ایدئولوژیکی قرار گیرد. در یادداشت رجوی، ادامه دهنده راه شهرام جنبه های تئوریک نمایی این قتل فجیعانه در اندیشه های شهرام و بهرام بازنمایی و ادامه آن را در نظرگاه های ایدئولوژیکی و سیاسی رجوی ردیابی کردیم. در ادامه جنبه های عینی تر این رویه را در موضع گیری های جانبدارانه و حمایت های تلویحی و آشکار رجوی از تقی شهرام در جریان دستگیری و محاکمه او دنبال می کنیم. این تلاش را می توان در چند محور شناسایی و روابط متقابل آنها را مورد ارزیابی فرار دهیم.

1- به رسمیت شناختن جریان تقی شهرام به عنوان یک جریان سیاسی و در نهایت مشروعیت دادن سیاسی به یک قاتل، و در همین راستا محکومیت هر گونه برخورد قانونی و محاکمه شهرام توسط نهادهای قانونی.

2- تلاش رجوی برای تعدیل این فاجعه به یک اختلاف درون تشکیلاتی و در همین راستا نامشروع جلوه دادن نهادهای قانونی برای رسیدگی به آن با هدف مسدود کردن اطلاع رسانی درباره سایر قتل های درون تشکیلاتی مربوط به وقایع سال 1354.

3- ملاقات و ارتباط های مخفیانه رجوی با تقی شهرام در زندان که هنوز محتوای و موضوع آن کاملا روشن نشده است.

4- اطمینان خاطر دادن رجوی به شهرام در مورد جلوگیری از اعدام او، مشروط به سکوت کردن او در قبال اتفاقات مربوط به انشعاب و سایر قتل هایی که دراین راستا صورت گرفته است.

5- تلاش ناکام رجوی برای جذب تشکیلاتی خانواده شهید مجید شریف واقفی به سازمان.

6- تلاش رجوی برای کسب رضایت و منصرف کردن خانواده شهید شریف واقفی از اعدام شهرام.

7- تلاش برای استفاده ابزاری و عاطفی از خانواده مجید و در نهایت بایکوت کردن خانواده او.

در این میان تلاش های حساب شده رجوی در جلب رضایت از خانواده مجید شریف واقفی و با هدف تبرئه و رها کردن شهرام از عدالت و جلوگیری از بیان ناگفته هایی در رابطه با قتل مجید و همچنین مسائل درون تشکیلاتی مرتبط با انشعاب و نقش خود رجوی در این مسائل حائز اهمیت است. در این راستا تاکید رجوی بر عدم صلاحیت دادگاه های پس از انقلاب در رسیدگی به این پرونده و کاهیدن از بار این فاجعه تحت عنوان اختلاف درون تشکیلاتی و درخواست واگذاری شهرام به مجاهدین برای یک محاکمه درون تشکیلاتی بر بسیاری گمانه زنی ها در خصوص نقش رجوی در این رابطه تاکید دارد. نشانه ها و قرائن بجامانده و به خصوص گفتگوهایی که با اعضای خانواده مجید در این رابطه صورت گرفته حکایت از این دارد که رجوی تلاش داشته ضمن منصرف کردن خانواده مجید از پیگیری قضایی پرونده شهرام، به هر قیمت جلوگیری و خانواده مجید را در انقیاد تشکیلاتی خود قرار داده و از این طریق هر گونه که به صلاح خود می داند، مسیر وقایع و موضوع گیری را به نفع خود طراحی و سمت و سو بدهد.

این نشانه ها بیش از هر چیز این گمانه را تقویت می کند که رجوی از بیان حقایق توسط شهرام و مطلعین در این خصوص به شدت واهمه و هراس داشته است. در کنار ارتباط سازمان با خانواده مجید، رجوی به طور مخفیانه و توسط عناصر نفوذی خود در تشکیلات زندان موفق به ملاقات و ارتباط با شهرام می شود و در همین ملاقات ها هم به شهرام اطمینان می دهد در صورتی که حرفی نزند و سکوت کند، او به هر قیمت از اعدام او جلوگیری خواهد کرد. سیده مریم شریف واقفی خواهر مجید در رابطه با حساسیت رجوی برای عدم پیگیری این پرونده می گوید:

"مادر رضایی ها را به خانه ما در اصفهان آوردند و اظهار کردند به پاس احترام این مادر از شکایت علیه تقی شهرام منصرف شوید. ما از دیدن این صحنه به کلی مات و مبهوت شده بودیم." (1)

در همین راستا خواهر دیگر مجید ضمن تاکید بر دو جلسه ملاقات توسط خانواده مجید با شهرام در زندان می گوید:

"تقی شهرام در آن تقریبا یک ساعت و دو ساعت و نیم، توی زندان با ما صحبت کرد. در آن زمان حکم اعدام شهرام اعلام نشده بود و دادگاه وارد شور شده بود، که ما رفتیم و او را دیدیم ... او می گفت که مرا نمی کشند. بچه ها گفتند که نمی گذاریم تو را بکشند. سیزده ماه است که می خواهند مرا بکشند، ولی نمی کشند ... برادر و خواهرم خیلی به او گفتند که بیا حرف بزن و حقایق را بگو ... اگر از تلویزیون اعلام کردی ما نمی گذاریم تو را اعدام کنند. یک کمی رفت توی فکر ولی بعد گفت؛ رجوی به او قوت قلب داده که نمی گذاریم تو را اعدام کنند." (2)

این تلاش ها علی القاعده در راستای رها کردن شهرام از مجازات تدارک شده بود. این نشانه ها صرفنظر از آن جنبه های ناپیدا و همچنین انتفاعی که رجوی می برد، نشان دهنده همسویی بنیادی رجوی و شهرام می کند. رجوی بر خلاف ادعاهایش در مورد اصالت فکری مجید، اما در عمل و موضع گیری های رسمی و سیاسی و تشکیلاتی به گونه ای عمل کرد که می شود به وضوح خط و ربط و تعامل و نزدیکی او را با قاتل مجید تشخیص داد. رجوی در پوشش و توجیه پرهیز از برخوردهای شخصی و در عوض ادعای برخورد اصولی با موضوع شهرام، عملا در جهت پایمال کردن خون مجید و در صف مقابل خانواده مجید و همچنین دشمنان قسم خورده او قرار می گیرد. این تلاش ها برای رها و تبرئه کردن تقی شهرام در شرایطی صورت می گرفت که شهرام حتی پس از دستگیری نیز حاضر به اظهار پشیمانی از جنایات خود نگردید. این در حالی بود که مرکزیت شاخه مارکسیستی سازمان به رهبری تراب حق شناس پس از اولین نشست درون تشکیلاتی ضمن ارزیابی عملکرد شهرام و محکوم کردن بخشی از جنایات او و مشخصا قتل مجید، اقدام به برکناری او از رهبری سازمان و سپس طرد او از تشکیلات نمودند. تعمق روی این موضع گیری ها از یک سو و عملکردهای سیاسی رجوی از فردای انقلاب سال 57 نشان دهنده این حقیقت است که رجوی با عمده کردن به اصطلاح تضاد خود با روحانیت و وفاداران راه مجید، و به جای تعیین و تشدید صف بندی های اصولی و سیاسی سازمان با حداقل همان اپورتونیست های چپ نما، تضاد خود را دقیقا با روحانیون مجاهد، و توامان نزدیکی خزنده و حساب شده با همان جریان انحراف تنظیم می کند. نگاهی اجمالی به نشریات مجاهد سال های آغازین انقلاب نشانگر این ادعا است که رجوی اساسا تمایلی حتی به طرح موضوع این فاجعه نمی کند. دلیل عمده این بی اعتنایی را بیش از هر چیز می توان در همسویی سیاسی رجوی و همچنین شباهت های فکری و مَنشی شهرام و رجوی جستجو کرد. رجوی در طی این سال ها نشان داده با قاتلین مجید هیچ مرزبندی اخلاقی، سیاسی و استراتژیکی ندارد و اگر به ضرورت، بعضا موضوع گیری می کند، بیشتر جنبه واکنشی و انفعالی در مقابل جریان مورد نظر دارد. والا از منظر رجوی پرونده مثله کردن مجید و به کشتن دادن صمدیه و آن همه خیانت و جنایت برای همیشه بسته شده و باید فراموش شود. فارغ از همه این نشانه گذاری ها، باید اذعان نمود که شهرام و رجوی دارای نقاط اشتراک بسیاری هستند، این موضوع نیز می تواند دستمایه یادداشتی به مناسبت شهادت مجید شریف واقفی باشد.

منابع

1- عبور از سازمان. مجید شریف واقفی به روایت اسناد ساواک. تدوین شهرزاد ساسان پور. انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی. تهران 1386. ص 151.

2- همان. 152.