www.mojahedin.ws

 منبع: Mojahedin.ws                 مولف: امید پویا         تاریخ: 11/02/1389  -  1 می 2010 

چندی پیش باز پخش نشست های درون تشکیلاتی مربوط به جمع بندی و نتیجه گیری درگیری های 6 و 7 آبان ماه 88 قرارگاه اشرف که منجر به کشته شدن شماری از ساکنین اشرف گردید، بار دیگر کارکردهای درون فرقه ای و درون تشکیلاتی این نشست ها را مورد تاکید قرار می دهد. در این نشست ها که با حضور غیرمستقیم مسعود رجوی برگزار می شود، با موضوع مقاومت در نگهداری اشرف، بر شیوه هایی که منجر به عقب نشینی نیروهای پلیس عراق گردید، تاکید می شود. این نشست ها نکاتی را مورد تعمق و تاکید مجدد قرار می دهد که بازخوانی چندین باره آنها را جهت تنظیم رابطه و اقدامات بعدی ضروری می کند.

1- همانطور که بارها تاکید شده رگ حیاتی قرارگاه اشرف به مکانیزم همین نشست ها بسته است و تا زمانی که تشکیلات و دیسیپلین تشکیلاتی مجاهدین بر شکل و محتوا، اینچنین باقی بماند، هر گونه تغییر و از جمله گسست مناسبات و روابط بین بدنه و راس تشکیلات غیر ممکن خواهد بود. این مهم را می توان در قالب اتفاقات و مسیری که این نشست ها طی می کند به وضوح شاهد بود. رجوی در طی همین نشست مورد نظر راز ماندگاری مورد ادعای تشکیلات اش را ظرف اشرف و مظروف انقلاب ایدئولوژیک خود قلمداد کرد. به زعم رجوی مخالفان او هنوز نتوانسته اند انقلاب ایدئولوژیک درونی اش را فهم کنند.

2- مهمترین بخش این اتفاق حضور ولو غیر مستقیم مسعود رجوی در این نشست ها است. گر چه در غیبت او نیز این نشست ها به میزان قابل توجهی کارایی و تاثیرات خود را بجا می گذارند، اما باید اذعان کرد حتی احساس حضور غیر مستقیم رجوی در این نشست ها پی آمدهای روحی و روانی این نشست ها را مضاعف می کند. نکته مهمتر نوع ارتباط مسعود با اعضای نشست است. از آنجا که پیشتر بر حضور مستقیم و نظارت از نزدیک ترین فاصله ممکن برای تعمیق مجاب سازی و محاط کردن افراد امری ضروری و واجب می نماید، در این صورت حتی احساس نزدیکی این ظرف به مسعود در نوع خود تضمین کننده و تعیین کننده خواهد بود.

3- اهمیت این نشست ها به حدی است که رجوی الزام و پایبندی و رعایت جوانب کمی و کیفی آن را به کرات مورد تاکید قرار داده و می دهد و بر ادامه آن اصرار دارد. رجوی این رویکرد را متاثر از اصل انتقاد از خود به عنوان یکی از شاخص های آموزشی درون تشکیلاتی مارکسیستی و به عنوان یکی از مهمترین دستاوردهای مبارزاتی تاریخ معاصر مورد تاکید قرار می دهد.

می شود به تناوب و به ضرورت درباره اهمیت و جنبه های مختلف این رویکرد صحبت کرد. آنچه اما بیشتر باید در کانون توجه قرار بگیرد شیوه مقابله و خنثی سازی این مکانیزم در درون تشکیلات رجوی است. در واقع مقامات عراقی برای اعمال هر گونه تغییر و جابجایی ناگزیر باید ابتدا به ساکن نسبت به این مکانیزم ها و روش ها اشراف و آگاهی کافی و وافی داشته باشند تا بتوانند به تناسب چنین صورت مسئله ای راه حل آن را پیدا کنند. در این خصوص بارها تاکید شده که دریافت و اعمال این راه حل ها جز از طریق تعامل و همفکری با رها شدگان از این تشکیلات امکان پذیر نیست. بر اساس داده های موجود توسط اعضای رهاشده و همچنین آموزه های کلاسیک و آکادمیک در موضوع ترک و گسست پیوندهای فرقه ای، چاره و راهی جز گسست رابطه میان راس و بدنه و بدنه با سطح هرم فرضی تشکیلات نمی توان متصور شد.

این در حالی است که بر اساس شواهد و قرائن کماکان ارتباط های مستقیم و بی واسطه راس با بدنه و سطح به قوت خود باقی است، و به نظر نمی رسد در چنین شرایطی نه تنها تغییر محسوس و تعیین کننده ای صورت بگیرد که بر عکس تقویت این مناسبات از بدیهی ترین انتظارات است. بیرون راندن مجاهدین از قرارگاه اشرف بدون تلاش برای گسست های مورد نظر امکان پذیر نخواهد بود. در واقع بازپخش این نشست ها غیر مستقیم بر روی این ادعا تاکید دارد که تا زمان امکان برگزاری این نشست ها هیچ اتفاقی نه در مناسبات سازمان و نه در ماهیت روابط آنها رخ نخواهد داد. تصاویر تلویزیون مجاهدین نشان می دهد مسعود رجوی چگونه کماکان در حال مغزشویی و تخدیر ساکنین اشرف است. تصاویر به وضوح نشان می دهد رجوی در حال تهییج و تشویق افراد نشست به ایجاد درگیری و خودزنی می کند.